Yurt Gazatesi arşivleri - Çetin Osman Budak

Milletin alın terini kim yedi?

@controladmin — Wed, 31 Jan 2018 12:50:21 +0000

Hatırlarsanız AKP Genel Başkanı bir dönem kafayı faiz lobisine takmıştı.
Yemiyor içmiyor “her şeyin sorumlusu bu faiz lobisi”ni anlatıyor “milletin alın terini bunlara yedirmeyeceğiz” diyordu. “Bu ülkede faiz ödemesine giden her fazla kuruş milletin hakkının gaspıdır” diyen de kendisiydi.
Bakalım 16 yıldır milletin alın terini kimler yiyormuş?
AKP iktidarının hükümet bütçesinden borçlara ödediği faiz oranı 16 yılda 759 milyar TL oldu.
16 yılda faiz ödemelerine giden 759 milyar TL kimin alın teriydi?
Milletin vergilerinden ödenen bu borçlarla hangi faiz baronları ihya edildi?
AKP’li yıllarda kamu ve özel bankalar da rekor üzerine rekor kırarak karlarını geometrik olarak arttırdı.
2002’de bankaların karı 2 milyar 37 milyon TL iken, 2016’da 36 milyar 42 milyon TL’ye çıkarak rekorlarını devam ettirdi.
2017’de bu rekor da kırıldı, bankaların karı 49 milyar 122 milyon TL oldu. 2016’ya göre yüzde 31 arttı.
2002’ye göre, 2017’de bankaların karı tam 21 kat artış gösterdi.
Tüketicilerin Aralık 2002’de 6 milyar TL olan borcu, Aralık 2017’de 499 milyar 500 milyona çıkmış.
Artar tabi…
Şimdi biz bunu söylediğimizde, yine “kredi borçları var ama bunun karşılığı olarak ellerinde konutları, taşıtları var” diyecekler.
Hadi, karşılığında temel bir varlığı olan konut ya da otomobil kredilerine bakmayalım. Karşılığı olmayan bireysel tüketici kredilerine bakalım.
2013’te 98 milyar TL olan tüketici kredisi borcu 2017’de 210 milyar TL’ye çıkmış.
Kredi kartı borçlanması da öyle… Son 4 yılda 38 milyar TL’den 97 milyar 600 milyon TL’ye tırmanmış… Yani yüzde 155 artmış.

Sadece borçlanan sayısı ve borç miktarı artmıyor tabi.
Borçlananlarla birlikte borcunu ödeyemeyen sayısı da hızla artıyor.
AKP hükümeti bir rekor da orada kırıyor.
Batık krediler 73,6 milyar TL ile dramatik boyutlara ulaşırken, bankalar icra yoluyla elde ettiği gayrimenkullerle emlak kralı haline geliyor.
19 bankanın elinde satışa hazır 12 bin 744 gayrimenkul bulunuyor.
Değerleme aşamasında olduğu için henüz satışa çıkarılmamış olanlarla birlikte bu sayının 15 bini geçeceği tahmin ediliyor.
Borcunu ödeyemeyip yasal takibe düşenlerin, yani icraya düşenlerin sayısında da rekor artış var.
Geçen yılın 11 ayında, 820 bin kişi kredi kartı borcunu, 690 bin kişi de bireysel kredi borcunu ödeyemeyip takibe düştü.
2002’de kara listeye girenlerin sayısı 137 bin kişiyken 2017’de bu sayı 1 milyon 300 bin kişiyi aşmış durumda.
Demek ki AKP döneminde her yıl 10 kat daha fazla kişi borcunu ödeyemediği için kara listeye düşüyor.
Buyurun ekonomide bir rekor daha! Vatandaşı borçlandırma, borç batağına düşürme rekoru!
2002’de bir hane halkının borcu toplam gelirinin yüzde beşi iken şimdi bu yüzde 46,9 seviyesine kadar çıktı.
Yani her aile gelirinin yarısıyla borç batağının içinde çırpınıyor…
Milletin alın teri nereye gitmiş, kim yemiş
şimdi gördünüz mü?
Faiz lobisini uzakta aramayın. Lobinin başı sarayında saltanat sürüyor.
Sonuç olarak, AKP’nin tek adam düzeni, neo-liberal politikaları yoksul halk kitlelerinin sorununu çözemedi.
Çözemezdi de.
Zenginler daha zengin olurken yoksul daha da yoksullaştı.
Artık yolun sonu. Devletin elindeki son varlıkları da satıldı.
Onlar saraylarında saltanat sürerken, işsiz yurttaş “açım, aç” diyerek Meclis önünde kendini yakıyor. Bir diğeri İŞKUR’un önünde soyunarak sesini duyurmaya çalışıyor. Önceki gün yine Balıkesir’de 35 yaşındaki işsiz yurttaşımız kendini ateşe veriyor.
AKP ise hamaset üretip gündem değiştiriyor.
Halkın gerçek gündemi geçinememek…
Artık yolun sonu görünüyor.
Silkele düşecekler!

The post Milletin alın terini kim yedi? appeared first on Çetin Osman Budak.

OHAL ve KHK’lar ülkeyi uçuruma sürüklüyor.

@controladmin — Wed, 24 Jan 2018 10:05:31 +0000

Geçtiğimiz hafta AKP ve MHP desteğiyle OHAL’i 3 ay daha uzatıldı. 15 yıldır iktidarda olan AKP ülkeyi normal yollardan yönetemediğini bir kez daha itiraf etti.
İş dünyası ve yabancı yatırımcıların tüm beklentisine rağmen iktidar için OHAL, olağan hale getirildi. Bu sayede AKP Genel Başkanı RTE çıkardığı kararnameler ile meclisi baypas ederek uygulamaya sokuyorlar.
Demokrasilerde, OHAL uygulamaları, bağımsız yargının denetimine tabi olduğu gibi, OHAL’i doğuran tehdit ile sınırlıdır.
İlk başlarda 45 gün, 3 ay uygulanacağı söylenen OHAL dönemi artık süresinin ne zaman biteceği belli olmayan keyfi uygulamalara dönüşmüştür.
İş dünyası, esnaf, emekçi adeta diken üstünde.Birde bu endişeler ve belirsizlikler üzerine Kasım 2017’de derecelendirme kuruluşu S&P Türkiye’yi kırılgan beşliden çıkartarak yeni kırılgan ülkeler kategorisinde değerlendireceğini açıkladı. Bu yeni beşli içinde eskilerden yalnızca Türkiye yer alıyor.Yeni kırılgan beşli: Arjantin, Türkiye, Katar, Mısır ve Pakistan OHAL şartlarında doğrudan yabancı yatırımcının gelmeyeceği, yerli yatırımcının da hem yeni yatırım yapmayı bıraktığını, hem de yatırımlarını yurtdışına taşı- dığını görüyoruz.
OHAL’in doğal sonuçları olarak yüksek enflasyon, yüksek işsizlik, yüksek faiz, yüksek döviz kurları, yüksek bütçe açığı, yüksek cari açık olarak ekonomiye ağır yükler yüklemeye devam ediyor.
KHK’lar ülkeyi hızla uçuruma sürüklüyor. OHAL’e dayanarak, haksız, hukuksuz ve adaletsiz şekilde, milletvekilleri, gazeteciler, akademisyenler içeri atılıyor. İnsan hakları ihlalleri hız kesmeden devam ediyor. Kamudan ihraçlar, haksız yere mallara el koymalar ve el konulan şirketlerin haraç, mezat yandaşlara peşkeş çekilmesi, yatırım ortamını yok ediyor.
Kanun Hükmünde Kararnameler ile tüm kurumlar gibi parlamento da bypass edildi.
Kış lastiğinden tutun nerede ise don lastiğine kadar, taşeron işçi, akademisyenlerin statüsü, Merkez Bankasının bazı hizmet alımları Kamu İhale Kanunu kapsamından çıkarılması gibi OHAL’le alakasız birçok konu KHK’larla yapılıyor.
Parlamentodan sonra Anayasa Mahkemesi de yok sayıldı, yetkileri gasp edildi.
OHAL döneminin sürekli uzatılmasıyla, faiz, enflasyon döviz kurlarıda uçuşa geçti.
18 aylık OHAL döneminde, Merkez Bankası Fonlama Maliyeti % 8.20 den %55,5 artış ile %12.75 e çıktı.
%9.36 olan 2 yıllık Tahvil Faizleri %44,5 artarak %13.53 oldu
%9.90 olan 10 yıllık Tahvil Faizleri % 21,3 artarak %12.01 oldu.

Enflasyon:

2016 Temmuz ayında % 8,79 olan enflasyon Aralık 2017 döneminde %11,92 oldu son 15 yılın en yüksek enflasyon oranı olarak tarihe geçti.

Döviz kurları

20 Temmuz 2016’da Dolar: 3.02 TL, Euro: 3.33 TL, Sepet Kur: 3.17 idi.
20 Ocak 2018 de Dolar: 3.81 TL Euro: 4.67 TL Sepet Kur: 4.24 oldu.
Dolar kurunda % 26, Euro’da %40, Sepet Kur’da ise %34 artış oldu.
20 Temmuz 2016’da Mazot:3.80 TL Benzin:4.41 TL idi
20 Ocak 2017’de Mazot: 5,17 TL Benzin:5,72 TL oldu.
Mazot fiyatları %36,Benzin Fiyatları ise %30 artış gösterdi.
Tarım ve ulaşım sektöründe maliyetler arttı. Bu fiyat artışları üreticilerin maliyetlerini artırırken elde etmiş oldukları gelirlerde ciddi miktarda kayıplar yaşandı. Çiftçiler, kamyon, otobüs ve taksi esnafı ve nakliyat firmaları batma noktasına geldi.
OHAL’in ekonomide yarattığı güven kaybı, gelir kaybı, belirsizlik, risk primi ve hukuk düzenindeki güven kaybı, ekonominin kendi ayakları üzerinde durabilmesi, büyümenin sağlıklı bir şekilde olma olasılığını ortadan kaldırıyor. Yatırım yapmayı riskli hale getiren uygulamalar ve söylemler cari açık ve bütçe açığı gibi çifte açık, ekonominin çıkmaza doğru kaydığının somut göstergeleridir.
Özetle, Yasama, Yargı ve Yürütmenin tek bir kişinin iki dudağı arasında olması ülkeyi hızla demokrasiden uzaklaştırıyor. Hak, Hukuk ve Adaletin olmadığı yerde ne can, ne de mal güvenliği olur.
Nokta…

The post OHAL ve KHK’lar ülkeyi uçuruma sürüklüyor. appeared first on Çetin Osman Budak.

Hukuk devletinin sonu

@controladmin — Thu, 28 Dec 2017 10:34:19 +0000

“MÜHÜRSÜZ seçim”le Türkiye’ye dayatılan Anayasa değişikliklerine yönelik itirazların haklılığı her gün yeni olaylar ve kararnamelerle bir kez daha bir kez daha doğrulanıyor.
Pazar günü yayınlanan 137 maddeli 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname de Türkiye’de demokrasi, hukuk devleti ve kuvvetler ayrılığı ilkesinin yerle bir edildiğine, tek adam düzeninin pervasızlığına ilişkin somut bir göstergedir.
Bu tabloda Anayasa Mahkemesi’nin Anayasa’nın 121’inci maddesindeki “Olağanüstü hal süresince, Cumhurbaşkanının başkanlığında toplanan Bakanlar Kurulu, olağanüstü halin gerekli kıldığı konularda, kanun hükmünde kararnameler çıkarabilir” hükmünü yok sayması da büyük ektendir. Anayasa Mahkemesi tek adam düzenine geniş bir alan açtı.
AKP Genel Başkanı Erdoğan da bu geniş alanın verdiği rahatlığı sonuna kadar kullanıyor.
Bu arada yüksek mahkemeleri de unutmuyor…
Hukukun sıfırlandığı KHK ile Danıştay ve Yargıtay’ın yapısı yeniden düzenlendi, yüksek mahkeme üyelerine yüksek sağlık ayrıcalığı sağlandı!
Şaşırdık mı?
Hayır…
Kuvvetler ayrılığı ilkesi yerine neden “kuvvetler uyumu”nun istendiğini çok iyi anlatan bir fotoğraf çıkmıyor mu ortaya?
37 maddelik torba OHAL KHK’sinde neler yok ki?
Vakıfbank’ın Hazine’ye aktarılması, Varlık Fonu’na dış borçlanma yetkisi, taşerona kadro ve en tehlikelisi, sivillere “terörle mücadelede (!)dokunulmazlık” verilmesi…
AKP sözcüleri arasındaki çelişkiler bir yana, bunun sadece “15 Temmuz 2016 tarihindeki kalkışma” ile ilgili olduğuna ilişkin düzeltme çabaları da işin vehametini gidermemektedir.
Aklı başında hiç kimsenin “evet” demesi mümkün olmayan, sokaklarda çeteleşmeye, milleti birbirine kırdırmaya yol açabilecek bir düzenlemenin, hukuk devletinde kabul görmesi asla düşünülemez.
Herkesin can ve mal güvenliğini yakından ilgilendiren böylesi bir düzenlemenin, hiçbir tereddüde yer vermeyecek açıklıkta olması gerekmez mi?
Bir devlet aklı düşünün ki, bu kadar beceriksiz olabilsin!
Bunu basit bir beceriksizlik olarak görmek, kabullenmek mümkün değildir…
OHAL düzenini sürdürme inadı, KHK’lerdeki anlayış ve yaşanan süreç tümüyle değerlendirildiğinde, dile getirilen endişeler kesinlikle haklıdır.
Hukuk devletinin sonuna gelinmiştir.
***
Ve bir rakam; kadroya geçirilebilecek taşeron işçi sayısı 450 bin.
CHP’nin gündeme taşıdığı ve ısrarla takip ettiği taşerona kadro konusunun neden TBMM’den kaçırıldığı da anlaşılmış oldu.
Çünkü AKP Hükümetin derdi eşitlik, adalet değil, günü kurtarmak…
Neden tüm işçiler hakkı olan kadrolara alınmıyor?

Yıllardır işini yapan insanlara, neyin sınavı yapılacak?
Tek adam düzeni tam da budur.
Ağzından çıkan kural…
Ne isterse, ne kadar isterse, o kadar…
Bu düzen böyle gitmez, gitmeyecek.

The post Hukuk devletinin sonu appeared first on Çetin Osman Budak.

Büyüme İpi

@controladmin — Thu, 23 Nov 2017 10:21:52 +0000

AKP Genel Başkanı Erdoğan ve bakanların büyüme rakamı konusundaki yarışı sürerken, Başbakan Yıldırım çıtayı çift haneli rakamlara kadar çıkardı.
Peki, her şey güllük gülistanlık mı?
Demokrasi ve hukukun rafa kalktığı, OHAL altında bir Türkiye’de ekonomide işlerin rayından çıktığı ve kanamanın durdurulamadığı çok açık görünüyor.
Enflasyon, işsizlik çift hanelerde ve yükseliyor.
Özellikle gençlerde, genç kadınlarda işsizlik kaygı verici boyutlara ulaştı.
Bir yandan vatandaşlar çocuklarına iş bulamıyor, bir yandan da enflasyon sofradaki ekmeği küçültüyor.
Faizler, “faiz lobisi” diye şeytan taşlandığı bir dönemde, Hazine’nin ihtiyacı üzerindeki borçlanmasıyla rekor düzeylere çıkıyor.
Bir ekonomi için en riskli durum çifte açıktır.
Hem bütçe açığı, hem cari açık büyüyor.
OHAL ilanından sonra Türk Lirası’nın dolar karşısındaki değer kaybı yüzde 30’lara gelmiş durumdadır.
Ve bu devalüasyon 212 milyar dolar düzeyinde net döviz açığı bulunan, özel sektöre 180
Milyar TL düzeyinde ek yük bindirmiştir.
Bu yükün sorumlusu kim?
Nasıl ödenecek bu bedel?
Uluslararası doğrudan yatırım girişi, 2015 yılında 17,5 milyar dolara kadar çıkmışken, bu yılın 8 ayında geçen yılın aynı dönemine göre, yüzde 15’lik kayıp ile 6,5 milyar dolara kadar gerilemiş durumda.
Cari açığa katkı sağlaması beklenen ihracat, ithalata bağımlı ve ithalat rakamlarının altında kaldığı için cari açığı (döviz açığı) büyütüyor.
Faizin, dövizin yarın ne olacağını kimse bilmiyor.
Merkez Bankası ve ekonomi yönetimi seyrediyor.

İşadamı, sanayici, esnaf, çiftçi, vatandaş kimse önünü göremiyor.
Herkes diken üstünde…
Piyasalar panikle hareket ediyor.
Merkez Bankası günü kurtarmaya dönük “uzlaşmalı vadeli döviz satım” ihalelerine başladı.
Bir ay vadede dolar için ortaya çıkan rakam 3,9452… 6 ay vadede ise 4,1363.
Merkez Bankası’nın bulduğu yol pansuman bile değil.
Siyasetin baskısı altında hareket yeteneğini kaybetmiş.
Ekonomiyi canlandırmak için Kredi Garanti Fonu, KOSGEB, TESKOMB ve TOBB aracılığıyla kredi yağdırıldı, teşvikler sağlandı, rekor bütçe açıkları verildi.
Çare bulundu mu?
Krediler üretime dönük yatırımlara, kapasite artırımına mı gitti?
Hayır.
Belki sorunlar biraz ötelendi ama sıkıntılar geçmedi, işsizlik, yoksulluk azalmadı.
Türkiye’de demokrasi ve hukuktan uzaklaşılarak, otoriterleşme eğiliminin artmasıyla, özel sektör yatırımlarının duraklama dönemine girmesi, makina-teçhizat yatırımlarının yapılamaması asla tesadüf değildir.
Kimse kendini güvende hissetmezken, yatırım artar mı?
Aylardır söylüyoruz!
Ekonomi için en iyi teşvik normalleşmedir.
Demokrasi ve hukukun sağlayacağı güven ortamıdır.
Ama hırslar, aklın önüne geçmiş durumda.
Sözde büyüme rakamlarının ipine sarılmış, sallanıyorlar.
Herkesin canını yakacak ekonomideki yangının çok daha büyüdüğünü görmüyor, göremiyorlar.

Halkın ekmeğinin küçüldüğünü, gençlerin işsizlikten eve kapanıp kaldığını, psikolojilerinin bozulduğunu görmek istemiyorlar.
OHAL’in halka, işçiye, üreticiye, esnafa iş dünyasına, toplumun her kesimine faturası büyüyor, büyüyecek.
Büyüme ipi, milletimizin ödediği bu faturayı taşımaya yetmez, yetmeyecek.

The post Büyüme İpi appeared first on Çetin Osman Budak.

Külliyede Turizm Şurası!

@controladmin — Sun, 12 Nov 2017 11:17:35 +0000

AKP; sorumlusu olduğu siyasi afetlerin turizmdeki faturasının büyümesi üzerine, 15 yıldan sonra turizmi hatırladı, 3’üncü Turizm Şurası’nı topladı.

Turizmin gündeme alınması ve geleceğe yönelik görüşlerin derlenmesi, bir strateji oluşturulması çabası olumlu olarak görülebilir.

Ancak bazı değerlendirmeler; Turizm Şurası’nın, cari açık veren Türkiye için stratejik sektör olan turizme, sektörün ortak aklı ile bir yön çizme gayretinden çok, AKP’nin kendi kafasındakileri onaylatma arayışına işaret ediyor.

AKP Genel Başkanı Erdoğan’ın “Kaybettiğimiz pazarların kat be kat büyükleri bir el uzatımı mesafede bizi beklemektedir” açıklaması, Türk turizminin çıkış yolu olabilir mi?

Hangi pazarlar kaybedildi?

Avrupa pazarı, turizmin sıfır yılı olan 2016’nın altında.

Gelir ve tanıtım açısından büyük önem taşıyan kongre turizmi 2020’ye kadar sıfırlanmış ve sonrası için de Türkiye’ye talep yok. Hâlbuki kongre turizmi, deniz için gelen turistin 5 katı harcama yapar.

Zengin turistlerin tercihi olan kurvaziyer turizm dipte.

İşte bu kayıplar nedeniyledir ki; Türkiye ucuzluyor, AKP Genel Başkanı Erdoğan’ın
dertlendiği(!) düşük fiyatlar ortaya çıkıyor.

Kaybedilen bu pazarların alternatifi, Japonya, Çin, Hindistan, Güney Kore gibi ülkeler ve Müslüman Dostu Turizm/Helal Turizm olabilir mi?

Hayır.

Çünkü Japonya, Çin, Hindistan ve Güney Kore yeni kazanılacak pazarlar değil aslında kaybedilmiş pazar durumundadır. Bu dört ülkeden gelen turist sayısı 1 milyona doğru giderken, 2016’da 400 bine kadar düşmüştür.

Japonya’dan gelen turistlerin üçte ikisi kaybedilmiş durumda.

Ve bu dört ülkeden 2016’da gelen turist sayısı, Avrupa’dan kaybedilen turistlerin onda biri bile değil.

Yani yeni pazar olarak sunulan ülkelerin; kaybedilen Avrupa pazarının yerini alabilmesi bırakın kısa vadeyi, orta ve uzun vadede de mümkün değil.

Peki, Suudi Arabistan Kızıldeniz’de oluşturacağı turizm merkezlerinde kadınların örtünmeden tatil yapmasını tartışılırken, Türkiye’de turizmin daha muhafazakârlaştırılmasıyla, alkol yasağı tartışmalarıyla çıkış yakalanabilir mi?

Müslüman Dostu Turizm; kongre turizmi, doğa turizmi, gastronomi turizmi, agro turizm, kurvaziyer turizm, sağlık turizmi gibi türlerden biri olarak sürdürülebilir, ancak ana hattı oluşturması mümkün değildir.

Türkiye için Avrupa pazarı da; “kaybettiğimiz pazar” olarak üstü çizilebilecek, yok sayılabilecek bir pazar hiç değildir.

Türkiye’nin yüzünü yeniden Avrupa’ya dönmesi, turizmde katma değer ve istihdam artışı için temel koşuldur.

Ancak öyle görünüyor ki; AKP iktidarı süreçten ders çıkarmış değil.

Sorunun kaynağı doğru okunamadığı için de doğru çözümleri geliştirme konusunda ilerleme sağlanamıyor.

Turizm Şurası için “külliye”nin seçilmesi de bunlardan biridir.

“Otoriterleşen Türkiye”, “OHAL altında bir Türkiye” imajının kaynağı olan “külliye”de turizm konuşarak, imaj düzeltilebilir mi?

Hayır.

Hukuk ve demokrasiden uzaklaşılmasıyla oluşan güven kaybı giderilmeden, turizmin rayına girmesi zor.

O nedenle Türk turizmi için bugün en büyük teşvik normalleşmedir.

Ancak “külliye”de böyle bir havanın olduğunu söylemek güç. Külliyede yapılan Şura’dan böyle bir tavsiye çıkar mı?

O daha da güç.

Çünkü alacakları yanıt belli; “OHAL’den size ne?”

Sorunun kaynağı da işte bu körlük!

The post Külliyede Turizm Şurası! appeared first on Çetin Osman Budak.

OHAL Teşvikleri Yuttu

@controladmin — Wed, 01 Nov 2017 17:36:13 +0000

Son bir haftada AKP Genel Başkanı Erdoğan ve bakanların, gerçek durumla bağdaşmayan açıklamalarını sıralasak; bu köşe yetmeyebilir.

Turizmle ilgili söylenenler, AKP Genel Baş- kanı Erdoğan’ın “İstanbul’a ihanet ettim” sözü- nün ardından Bakan Özhaseki’nin CHP’yi suçlaması gibi…

Ekonomi Bakanı’na göre de ekonomi coş- muş durumda! Peki, esnaf niye sıkıntı içinde?

Üretici neden perişan? İşsizlik niye artıyor? Enflasyon, borç yükü, faizler, dolar niye uçuyor?

Ekonominin coştuğunu yalanlayan birkaç rakam…

9 milyon insan açlık sınırının, 17 milyon insan yoksulluk sınırının altında yaşıyor. Maddi yoksunluk çekenlerin oranı yüzde 2,6’lık artışla, yüzde 32,9’a çıkmış. İşsizlik yüzde 10,7 ve artıyor.

İşsiz üniversite mezunlarının sayısı 1 milyonu aşmış durumda. 24 yaşından küçük 100 üniversite mezunundan 42’i iş arıyor ama bulamıyor.

9 aylık bütçe açığı 31,6 Milyar TL ve borç tavanı kanunla arttırılıyor. Merkezi yönetimin borç stoku bir yılda 100 Milyar TL’den fazla artarak 820 Milyar TL’ye çıkmış.

Dış borç 432 milyar dolar ve dış borcun GSYH’ye oranı 2003’ten bu yana ilk kez yüzde 50’yi geçerek yüzde 51,8’e yükselmiş.

Bunlar; coşan ekonominin rakamları olabilir mi?

AKP Hükümeti, 16 Nisan referandumu öncesinde ekonomiyi “coşturabilmek” için kredi ve teşviklere sarıldı.

Bankalarla sorun yaşayacağı düşüncesiyle Kredi Garanti Fonu’nu (KGF) devreye soktu ve KGF aracılığıyla 353 bin 403 işletmeye 197,2 Milyar TL’lik kefalet hacmi, 220 Milyar TL’lik kredi sağlandı.

Yine bu dönemde KOSGEB aracılığıyla 274 bin işletmeye 6,7 milyar, TESKOMB aracılığıyla 600 bin esnafa 10 milyar, TOBB Nefes kredisiyle de 80 bin işletmeye 5 Milyar TL sağlandı.

Bu rüzgârla, KOBİ ve esnafın kullandığı kredi tutarı Ağustos 2017 itibariyle 490,3 Milyar TL’ye çıktı. SGK prim ödemeleri 2017’nin yılsonuna ötelendi, yeni istihdam için işsizlik fonundan kar- şılanmak üzere; KHK ile prim ve vergi teşviki getirildi. Bugün gelinen nokta ne?

Kredilerin ve ertelenen prim ödemelerinin zamanı geldi ve görüldü ki, çarklar dönmüyor.

Özel sektörün net döviz pozisyonu açığı 211 milyar dolar ve dolardaki her bir kuruşluk 2.11 Milyar TL’lik zarar demek.

Özel sektörün yüreği ağzında…

Takibe düşen kredi oranı yükselişe geçerek, yeniden yüzde 5’in üzerine, 9 aylık dönemde protestolu senet tutarı, yüzde 8,4’lük artışla 9,2 Milyar TL’ye çıktı.

Krediler, teşvikler; yatırıma, üretime değil, günü kurtarmaya gitmiş!

TESK Başkanı Bendevi Palandöken, “Son üç ay esnafın mali yükü üç katına çıkacak. Ertelenen primlerin ödemesi Ekim ayından değil, 2018 yılının Ocak ayından başlamalı ve 6 aya yayılarak tahsil edilmeli” çağrısı yapıyor.

Madem ekonomi coşmuş, esnafın bu çağrısı yanıtsız kalmaz herhalde…

Ekonomi güvenle yürür.

Can ve mal güvenliğinin teminatı da demokrasi ve hukuktur.

OHAL ise; belirsizlik ve risk demek. O nedenle, yatırımlar erteleniyor ya da başka ülkelere kayıyor.

O nedenle alış veriş tercihleri değişiyor, erteleniyor.

O nedenle teşvikler, destekler iş, aş, refah üretmiyor.

Bu tablonun ortaya koyduğu gerçek şudur:

OHAL teşvikleri yutuyor, yutacak.

Gerçekten ülke düşünülüyor ve teşvik aranıyor ise; en önemlisi OHAL’in kalkması olacak…

The post OHAL Teşvikleri Yuttu appeared first on Çetin Osman Budak.

Lale Devri

@controladmin — Wed, 25 Oct 2017 16:53:32 +0000

Lale Devri; Osmanlı’da halkın büyük bölümü yokluk ve sıkıntı çekerken, Saray ile çevresinin zevk ve sefa içinde yaşadığı dönemin adıydı.
Bugünlere denk düşen yanları pek çok…
Bu nedenle de Başbakan Binali Yıldırım’ın “2018 tasarruf yılı olacak… Şaşa ve debdebe bitiyor artık” itirafıyla; bu dönemi “Debdebe Devri” olarak anmak yerinde olacaktır.
Bugün milyonlarca insan yoksulluk sınırının altında yaşar ve toplumun üçte biri maddi yoksunluk çekerken, resmi açıklamalarla maliyeti ve giderleri 3 Milyar TL’ye ulaşan Beştepe’deki saray için 2018 yılında 845,3 Milyon TL daha harcanacak.
Çünkü yine saray çevresinin tanımlamasıyla “itibarda tasarruf olmaz”.
Lale Devri’nde kıyıları yalı, köşk ve kasırlarla doldurulan İstanbul, Antalya, Ankara gibi büyük- şehirler Debdebe Devri’nde de yandaş müteahhitlere tanınan ayrıcalıklı rezidans ve AVM projeleriyle “ihanete” uğradı.
Yandaş müteahhitler bunlarla yetinmedi; büyüklüğü 75 milyar dolara ulaşan köprü, otoyol, kamu hastaneleri ve havalimanlarını kapsayan “garantili kamu-özel işbirliği (KÖİ)” projeleri ile yol, cezaevi, okul gibi tüm kamu ihalelerini de aldı.
AKP Genel Başkanı Erdoğan’ın “devletin cebinden para çıkmadan yapılıyor”‘!) dediği projelerin hazine garantisi kapsamındaki ödemeleri için sadece 2018 bütçesine 6,2 Milyar TL ödenek konuldu.
Demek ki, AKP Genel Başkanı Erdoğan, halka tam olarak gerçekleri söylememiş!
Demek ki, milletin cebinden; geçmediği köprü, gitmediği hastane için milyarlar ödeniyor, ödenecek.
Garanti millete değil, yandaş müteahhitlere…
Lale Devri’nin finansmanı için savaşlarda fethedilmiş kalelerin satıldığı rivayet edilirken, bugün de halkın onlarca yıllık emekleriyle oluşan ülkenin devasa kurumları; “denetimsiz ikinci hazine” olarak yapılandırılan Varlık Fonu eliyle yabancılara rehin verilerek, yandaş müteahhitlere para aranıyor.
Varlık Fonu’nun ilkelerinden biri “şeffaflık” olmasına karşın, ortada ne strateji var ne de şeffaflık.
Mesela Varlık Fonu; Çin Endüstri ve Ticaret Bankası’ndan (ICBC) 5 milyar dolar isterken, ne teminat gösterdi, neyi rehin verecek kimse bilmiyor.
Tıpkı Varlık Fonu Başkanı’nın hangi nedenle görevden alındığı ve yöneticilerinin lüks makam araçları için ne kadar harcama yapıldığının bilinmediğigibi…
***
AKP hükümetlerinin iş başında olduğu 15 yıllık dönemde devletin borcu 240 Milyar TL’den 820 Milyar TL’ye, Türkiye’nin dış borcu 130 milyar dolardan 432 milyar dolara çıkmıştır.
Bu arada kamunun 70 milyar dolarlık varlığı da özelleştirme adı altında satılmasın rağmen,
Türkiye, bugün ekonomik kalkınmayı gerçekleştirmiş, halkı refahı yakalamış huzur ve güven içinde bir ülke mi?
Görünen köy kılavuz istemez.
Debdebe ve şaşaadan vazgeçilemediği, itibarda tasarruf edilmediği için; sadece yabancı “faiz lobisine” 144,9 milyar dolar faiz ödenmiştir.
Millet değil ama AKP ve bir avuç yandaş sermaye, borçla, faizle döndürülen “şaşa ve debdebe”yi yaşamıştır.
“Şaşa, debdebe bitti” itirafı, hesabı verilmesi gereken bir durumdur.
Hele de 9 milyon insan açlık sınırı, yaklaşık 17 milyon insan yoksulluk sınırının altında yaşarken…
Milyonlarca insan asgari ücretle taşeron olarak canı pahasına çalışırken…
Esnaf işyerini, üretici tarlasını rehin vermişken…
Hele de milyonlarca üniversite mezunu, işsiz umutsuz perişan haldeyken…
Bugün değilse de yarın!

The post Lale Devri appeared first on Çetin Osman Budak.

İnsan israfı

@controladmin — Wed, 18 Oct 2017 06:32:45 +0000

Son dönemin en dikkat çeken konularından biri de israftır.
Yaklaşık 3 yıl önce; resmi olarak 1 Milyar 370 Milyon TL harcandığı açıklanan ancak, sonradan eklenen projelerle resmi rakamın 2 katından daha fazla bir maliyete mal olduğu hesaplanan Beştepe’deki bin odalı saray, israfın en büyük ve akılda kalan örneği.
Yapılması planlanan 300 odalı yazlık saray, AKP Genel Başkanı için alınan uçaklar; bakanlar, üst düzey yöneticiler ile Varlık Fonu üyeleri için alınan/kiralanan lüks makam araçları, TÜRGEV ve ENSAR gibi vakıflara yapılan milyarlık aktarımlar…
Ancak en dramatik olanı beşeri sermaye israfıdır.
Kalkınmada en önemli güç; nitelikli bir eğitimle donanmış beşeri sermayedir.
Uluslararası sınavlarda; kalkınmış, demokrasi ve hukukun üstünlüğünü gerçekleştirmiş ülke öğrencilerinin başarısı tesadüf değil.
Türkiye ise; bir yandan beyin göçü, bir yandan da insan gücü plansızlığı nedeniyle her gün işsiz üniversite mezunlarının sayısını arttırarak, beşeri sermayesini tüketiyor, israf ediyor.
Eğitim durumuna göre en fazla işsizlik yüzde 14 ile üniversite mezunlarında.
Kadın üniversite mezunlarında işsizlik yüzde 21.
Üniversite mezunu işsiz sayısı bir ayda 103 bin artarak, 1 milyon 35 bine çıkmış.
Bir rakam daha; ne istihdamda ne eğitimde olan 15-24 yaş grubundaki genç kadınların oranı yüzde 37,1.
Yaklaşık 10 milyon kadın iş arıyor.
Kadınlar eve kapanıyor, kapatılıyor.
Tesadüf ya da şaşırtıcı olabilir mi?
Kesinlikle hayır…
Yüzbinlerce eğitim fakültesi mezunu öğretmen işsiz geziyor ya da ucuz iş gücü olarak inşaatlarda çalışıyor; ne iş olsa yapıyor.
Güvenlik görevlisi olarak görev yaparken şehit düşen çok sayıda eğitim fakültesi mezunu var.
İntihar eden atanamayan öğretmen sayısı 40’ı geçmiş.
Mühendislerin de durumu farklı değil.
Elektrik Mühendisleri Odası’nın araştırmasına göre genç mühendislerde işsizlik oranı yüzde 18,7.
“İşsizlik bütün kötülüklerin anasıdır” tanımlaması, bugün pek çok gencimizin yaşadığı sıkıntının boyutlarını anlatmaya yetmez.
İş bulmak için çalmadık kapı bırakmayan, zaten zor koşullarda olan ailesinden harçlık alamadığı için evden çıkamayan, bunalımın eşiğinde milyonlarca genç var.
Bir yandan da sanayi sektörü, işe uygun nitelikte iş gücü arıyor.
Bu tablonun sorumlusu 15 yıldır ülkeyi yöneten AKP hükümetleri ve planlamayı, özellikle de insan gücü planlamasını tamamen rafa kaldıran adımlarıdır.
Son üniversite yerleştirmelerinde elektrikelektronik, makine ve bilgisayar mühendisliğinin aralarında bulunduğu mühendislik programlarında yaklaşık 5 bin kontenjan boş kalırken, arttırılan ilahiyat kontenjanlarında yüzde 100’lük doluluk oranlarına gelinmiş!
Bu sonuç; kalkınma yolunda atılmış dev bir adım olarak alkışlanabilir mi?
Ya da ortaokul ve lise seviyesindeki tüm okulları, imam hatibe dönüştürme gayretkeşliği; işsizliğe çare arayışı olarak görülebilir mi?
Değil elbette…
Bir yanda bin odalı saraylarda ve varlıklı fonlarda israf edilen kaynaklar, bir yanda dolmuşa, otobüse binecek parası olmadığı için sokağa çıkamayan gençler…
Bir yanda iş bulamadığı için intihar eden öğretmenler, bir yandan iş gücü ithal eden fabrikalar…
İsraf büyüyor…
Türkiye geleceğini kaybediyor

The post İnsan israfı appeared first on Çetin Osman Budak.

İnsan bozuldu mu?

@controladmin — Thu, 12 Oct 2017 09:01:37 +0000

Ahmet Hamdi Tanpınar;
“Cahilsin; okur öğrenirsin.
Gerisin; ilerlersin.
Adam yok; yetiştirirsin.
Paran yok; kazanırsın.
Her şeyin bir çaresi vardır.
Fakat insan bozuldu mu; bunun çaresi yoktur” diyor.
15 yıllık AKP iktidarı sonunda Türkiye zorlu, sıkıntılı bir dönemden geçiyor.
Adalet, dış politika, ekonomi, güvenlik, demokrasi, hukuk devleti, eğitim, sağlık, tarım…
Her alanda derin tahribatlar oluştu.
Bedelini 80 milyon birlikte ödüyoruz ve fatura gittikçe ağırlaşıyor.
Tanpınar’ın da dediği gibi belki de en sarsıcısı; ülke yönetimi ve çevresinden ortalığa saçılan ahlak çürümesi…
Adalet; adaleti en üst düzeyde sağlaması gerekenler tarafından hem de denetlemekle yükümlü oldukları yürütme organının kontrolü ve teşviki ile yok ediliyor.
Ortada adalet kalmayınca insanlar kendini güvende hissetmek için gücün yanında yer tutma, iktidara sığınma ihtiyacı duyuyor.
Doğruya doğru, yanlışa yanlış deme cesaretini kaybediyor.
Üzerine bir de toplumu bölme ve kutuplaştırma politikası eklenince korku büyüyor.
Bir örnek; “Ya biat edin ya cezaevine girin”, “susarsan belki başka koltuk verilir” denilerek, belediye başkanları, AKP Genel Başkanı tarafından istifaya zorlanıyor.
Bu belediye başkanları hakkında ciddi yolsuzluk ve kendi içlerinden yansıyan “parsel parsel verdin !” itiraflarıyla FETÖ’ye kaynak aktardıkları iddiaları var.
Bu çürümüş yapıyı; parti içi mesele ya da siyasi manevra olarak geçiştirmek mümkün değil…
İstifa ile suç ortadan kalkmaz.
Aynen 4 bakanın yolsuzluklarının ortada durduğu gibi…
Aklanma yeri, mahkemeler değil de bir siyasi partinin genel merkezi haline getirilirse; orada hiçbir değer ayakta kalmaz.
Geçen hafta Hürriyet’ten Sedat Ergin; “FETÖ, vantilatördeki gizli kamera ve anayasa reformu” başlığı altında kaset kumpaslarını yazdı.
Siyasete müdahaleden yakınarak iş başına gelen AKP iktidarı döneminde, siyasete hem de devletin olanakları kullanılarak, devletin güvenlik görevlileri eliyle müdahale edilmiş.
Müdahaleler olurken, bunu önlemekle görevli olan iktidar sahipleri, süreçten hiç rahatsızlık duymadı.
Hatta bu karanlık kumpasları seçim meydanlarına taşıyarak nemalanmaya çalıştı. İlkesizlik…
Siyasi tarihimizde yalanın, iftiranın, riyanın bu kadar çok kullanıldığı başka bir dönem de olmamıştır.
Yine bir örnek…
AKP Genel Başkanı; arkadaşımız Enis Berberoğlu üzerinden kurguladığı bir yalanla Genel Başkanımız Kemal Kılıçdaroğlu’nu hedef almaya çalıştı, anında yalanlandı…
Ve iki gün önce istinaf mahkemesi Enis Berberoğlu kararını bozarak, bu iftirayı bir kez daha yalanlamış oldu.
Bu iftiralar, kumpas girişimleri kimin eseri?
Örnekleri çoğaltmak mümkün…
Peki, gelinen son durum ne?
Beka sorunu yaşayan bir Türkiye!
Tüm sorumlulukların üstünü kutuplaştırma siyasetinin karanlığıyla örtmeye çalışan, ahlaki değerleri alt üst edenler, bugün Türkiye’yi beka sorunu yaşar duruma getirmişlerdir.
Çiçero, 2 bin yıl önce “Memleketler parasızlıktan değil, ahlaksızlıktan çöker” demiş.
Bugün dinimizi siyasete alet edenler, yalan söylüyor, iftira atıyor, kumpas kuruyor, yolsuzluk-hırsızlık yapıyor, cinayet işliyor, yetim hakkı yiyorlar.
Kalkıp bir de güzel ahlaktan söz ediyorlar.
Hadi oradan!

The post İnsan bozuldu mu? appeared first on Çetin Osman Budak.

Vadesiz OHAL Planı

@controladmin — Wed, 04 Oct 2017 10:16:04 +0000

AKP Genel Başkanı Erdoğan’ın “Terör örgütleri ve mensupları dışında OHAL’den zarar gören yok” cümlesi; AKP Hükümeti ve Ekonomi Bakanı Nihat Zeykeçi’yi bile ikna etmemiş!

Etmesi de mümkün değil…

Üç bakanın açıkladığı 2018-2020 Orta Vadeli Plan (OVP) tam da bunu anlatıyor.

80 milyon zarar görüyor, bedelini ödüyor, ödeyecek…

Yüzde 40-68’lik motorlu taşıtlar vergisi zammı da bunun ilk işaretlerinden biridir.

Başka ne var OVP’de; vergiler artacak, tarım arazileri satılacak, turistik taşınmazlar satı- lacak, şehir merkezlerindeki değerli kamu ta- şınmazları satılacak, ÇED süreçleri hızlandırı- larak yeni doğa katliamlarının önü açılacak…

OVP’den bir hedef daha; “inşaat izin sü- reçleri kısaltılacak ve inşaat ruhsatları tek imza ile verilecek”…

AKP iktidarı 15 yıldır uyguladığı betonla büyüme politikasını sürdüreceğini ilan ediyor.

O nedenle de 15 yıldır çözemediği, işsizlik, yoksulluk ve gelir adaleti, cari açık gibi temel sorunları, önümüzdeki 3 yılda da çözemeyeceğini itiraf ediyor.

Hem de bir yıl önce verdiği hedefleri yok sayarak…

Geçen yıl 2018 için işsizlik hedefini 10.1, 2019 için 9.8 olarak koyan AKP Hükümeti, bugün 2018 için yüzde 10.5, 2019 için yüzde 9.9 hedeflerini belirliyor.

Enflasyon için de durum farklı değil. 2018 ve 2019 için geçen yıl yüzde 5 hedefi belirleyen iktidar, bugün enflasyonda 2018 için yüzde 7, 2019 için yüzde 6 hedefini gösteriyor.

Daha çok işsizlik, daha çok yoksulluk, daha çok zam…

Hani Türkiye uçuyordu!

AKP Genel Başkanı Erdoğan’ın anlamadığı, anlamak istemediği şey; ekonominin güven üzerinde yürüdüğüdür.

O’nun anlamadığını Ekonomi Bakanı Zeybekçi anladı; yıllardır söylediğimiz noktaya geldi. Günaydın!

“Ne kadar güvenli bir ülke OHAL’i de var demiyorlar” diyor.

Demiyorlar…

Terörle mücadele adı atında; bir anda yaklaşık 50 bin insana istihdam sağlayan, aktif büyüklüğü 50 Milyar TL düzeyindeki bine yakın şirkete el kondu.

Bu şirketlerle binde 1’lik iş ilişkisi, bağı olan herkesin malı, mülkü bu şirketlere teminat yapıldı.

Yine terörle mücadele adı altında, bu şirketlerden bazıları ihaleye çıkılmaksızın, tanıdıklara satıldı!

Kim böyle bir ortamda kendini güvende hisseder?

Uluslararası bir firma iş yeri kiralayacak; mülk sahibinden “terörle ilişkisi olmadığı” yazısı istiyor.

Mülk sahibi de “bu binaya girecek herkes iyi hal kağıdı getirecek” diyor.

Bir kararname ile TOBB’a bağlı oda ve borsaların seçimleri, hem de seçime bir hafta kala erteleniyor? Meslek odalarının seçilmiş yönetimleri görevden alınıyor?

Bu psikoloji içinde güven oluşur, yatırım olur, ticaret yapılır mı?

Aflara, teşviklere ve kredi pompalamalarına rağmen çarklar dönmüyor.

Borçlanma limitini 8 ayda doldurmuş durumda.

Merkezi yönetimin borç tutarı 820.4 Milyar TL ile, net finansal döviz açık pozisyonu 450 milyar dolar ile rekor kırıyor. Dış borcun GSYH’ye oranı yüzde 49.1 ile 2003’ten bu yana en yüksek seviyede.

İşsizlik artıyor, genç işsizlik artıyor, borçlar artıyor, borçlanma faizleri artıyor, enflasyon artıyor…

“Zararsız OHAL”in faturasıdır bunlar…

AKP Genel Başkanı’nın tasarladığı “Vadesiz OHAL Planı” ile de bu tablonun düzelmesi mümkün değil.

Terörü bitirmek için 45 günlüğüne getirilen OHAL, Türkiye’yi tüketiyor.

Orta Vadeli Plan da bunu teyit ve itiraf ediyor.

The post Vadesiz OHAL Planı appeared first on Çetin Osman Budak.